Historia wydziału - lata 50' (Oddział Mechaniki Precyzyjnej)


Powstanie Oddziału Mechaniki Precyzyjnej

We wrześniu 1953 r. na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Warszawskiej powstał Oddział Mechaniki Precyzyjnej. Konieczność utworzenia nowego kierunku studiów wynikała z potrzeb powojennego przemysłu precyzyjnego, którego rozwój uzależniony był przede wszystkim od dostatecznej liczby odpowiednio przygotowanych inżynierów.

Główny organizator i inni twórcy Oddziału

Organizatorem Oddziału Mechaniki Precyzyjnej był doc. Henryk Trebert. Dzięki zainteresowaniu i pomocy ze strony najwyższych władz państwowych (w tym ówczesnego ministra szkolnictwa wyższego Henryka Golańskiego) udało mu się pozyskać wybitnych specjalistów z przemysłu, późniejszych docentów i profesorów: Jana Matysiaka, Władysława Trylińskiego, Jerzego Brynka, Kazimierza Głębickiego, a z Głównego Urzędu Miar - prof. Jana Obalskiego. W dniu 1.1.1954 r. na Oddziale MP zatrudnionych było 8 samodzielnych pracowników naukowych, łącznie z wcześniej zatrudnionymi w Politechnice Warszawskiej: prof. Edmundem Oską, doc. Eugeniuszem Wolniewiczem i doc. Henrykiem Trebertem, a ponadto 1 adiunkt i 7 asystentów.

Pierwsze Katedry Specjalizujące (i pierwsze trzy specjalności)

Oddział Mechaniki Precyzyjnej został utworzony z trzema katedrami specjalizującymi: Optyki, Przyrządów Precyzyjnych i Metrologii Technicznej. Istniejącym katedrom początkowo przyporządkowane były tylko trzy specjalności: Przyrządy Optyczne (opiekun specjalności - prof. J. Matysiak), Przyrządy Pomiarowe (opiekun specjalności - doc. E. Wolniewicz) oraz Drobne Mechanizmy i Przyrządy Pokładowe (opiekun specjalności - doc. W. Tryliński).

Pierwsi studenci i absolwenci

W początkowej fazie rozwoju studiów na "Mechanice Precyzyjnej", na poszczególne specjalności kierowani byli studenci po II roku studiów, przede wszystkim z Wydziału Mechanicznego Technologicznego i Wydziału Mechaniczno-Konstrukcyjnego Politechniki Warszawskiej, a także z wydziałów mechanicznych innych uczelni. Studia prowadzono w systemie dwustopniowym, a absolwenci uzyskiwali dyplom inżyniera lub magistra inżyniera. Limit rekrutacyjny wynosił wówczas około 80 studentów. Pierwszym absolwentem Oddziału MP był inż. Piotr Matejuk, który ukończył studia inżynierskie na specjalności Przyrządy Optyczne (egzamin dyplomowy odbył się 6.06.1955 r.). Pierwszymi absolwentami studiów magisterskich (czerwiec 1956 r.) byli m.in.: mgr inż. Romuald Jóźwicki, mgr inż. Jerzy Kręcisz, mgr inż. Zdzisław Mrugalski, mgr inż. Jerzy Olkowski, mgr inż. Stefan Surdy, mgr inż. Andrzej Szwedowski.

Dynamiczny rozwój Oddziału i kolejne specjalności

Po trudnym okresie rozruchu nastąpił dynamiczny rozwój Oddziału Mechaniki Precyzyjnej. Począwszy od 1956 r. znaczna liczba najzdolniejszych absolwentów tego kierunku zasiliła personel katedr, z biegiem czasu awansując - po uzyskaniu stopni doktora - na stanowiska adiunktów, a w następnych latach kilku z nich zostało mianowanych na stanowiska docentów Wydziału Mechaniki Precyzyjnej. Udało się również pozyskać dalszych specjalistów, a w tym doc. Henryka J. Leśkiewicza z Politechniki Gdańskiej, co umożliwiło utworzenie już w 1960 r. tak potrzebnej dla gospodarki narodowej i jedynej w kraju czwartej specjalności - Automatyka Mechaniczna. W związku ze zmianami organizacyjnymi w Politechnice Warszawskiej i potrzebami przemysłu elektronicznego, odzwierciedlonymi utworzeniem piątej specjalności - Technologia Sprzętu Teleelektrycznego, w 1960 r. skład kadry Oddziału wzbogacił również prof. Henryk Muster wraz z kilkoma współpracownikami.

na górę